من تعهدى را كه كرده ، سبك نمىشمارد ! » .
راوى مىگويد : آن مرد رفت و آن شيشه را درآورد ، ديدند نخ در داخل آن است ؛ آن گاه علي بن حسين عليهما السلام آن مبلغ را به وى داد و نخ را گرفت و دور انداخت و برگشت ! « 1 »
3 - همو از عيسىبن عبداللَّه نقل كرده ، مىگويد : عبداللَّه در آستانهء مرگ قرار گرفت طلبكارانش جمع شدند و از او مطالبهء دين كردند ، گفت : من مالى ندارم تا به شما دهم ولى آنچه مىخواهيد از عموزادههايم ؛ علي بن حسين عليهما السلام و عبداللَّهبن جعفر راضى شويد !
طلبكارها گفتند : عبداللَّهبن جعفر ثروتمند و بخشنده است و علي بن حسين عليهما السلام بىثروت و راستگو ! هر دو نزد ما دوستداشتنى هستند ، پس كسى را نزد آن حضرت فرستاد و به وى ماجرا را گفت ، فرمود : « اين مال را من ضمانت مىكنم تا زمان برداشت محصول بپردازم ! در حالى كه وى محصولى نداشت ، آن قوم گفتند : ما قبول داريم و حضرت ضمانت كرد ، و چون وقت محصول رسيد ، خداوند عزّوجلّ مال را براى او فراهم كرد و به طلبكاران عبداللَّه پرداخت . « 2 »
4 - از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده است ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « خداى عزّوجلّ فرشتهاى را بر نرخ ارزاق گمارده است كه آن را به فرمان خدا تدبير مىكند . » . « 3 »
5 - از زراره به نقل از ابوجعفر ( امام باقر ) عليهما السلام آورده است مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - كافى : 5 / 96 . از اين حديث استفاده مىشود كه وثيقه در حقيقت يك بهانه است . مهم قول آدمى است - م .
( 2 ) - همان : 5 / 97 .
( 3 ) - همان : 5 / 163 .