47 - همو به اسناد خود از علي بن حسين عليهما السلام نقل كرده است ، وقتى كه نماز شب را مىخواند دعا مىكرد و مىگفت : « خدايا ! ستارههاى آسمانهايت ناپديد شدهاند و چشمان خلقت به خواب و صداى بندگانت خاموش گشته است ، و پادشاهان بنىاميه درها را به روى خود بستهاند و پاسبانان اطراف خانههايشان مىگردند و از كسانى كه درخواست حاجتى از آنها داشتهاند و بهرهاى مىجستند رو پنهان كردهاند ! ولى تو اى خداى زنده و پاينده كه خواب سبك و سنگين ندارى و هيچ كارى تو را از كار ديگر بازنمىدارد ، درهاى آسمانهايت به روى درخواستكنندگانت گشوده است ، و خزانههاى تو بسته نيست و درهاى رحمت تو بىدربان و نعمتهايت براى درخواست كنندگان فروريزان است ! و تو اى خداى بخشنده هيچ درخواست كننده مؤمنى را كه از تو چيزى بخواهد نااميد نمىگردانى و از هيچ فرد ايشان كه مشتاق ديدار تو است خود را پنهان نمىدارى ، و نه به عزّت و جلالت سوگند كه آنها نيز جز به درگاه تو حاجاتشان را نمىبرند ! و غير تو كسى آنها را برآورده نمىسازد .
خداوندا ! تو ايستادنم را با موضع خواريم در حضور خود مىبينى و از باطن من آگاهى و بر آنچه در دل دارم آگاهى و هر آنچه به مصلحت آخرت و دنيايم است مىدانى ! خداى من اگر مردن ، و بيم قيامت و ايستادن در حضورت را ياد مىكنم ، خوردن و آشاميدنم را ناگوار ، و نشاطم را تيره ، و آرامشم را سلب ، و خواب را از چشمم مىربايد ! حال چگونه بخوابد كسى كه از آمدن فرشتهء مرگ در نابهنگام شب و روز بيمناك است ؟ بلكه چگونه شخص عاقل مىخوابد در حالى كه فرشتهء مرگ هيچگاه ، نه شب ، نه روز ، نمىخوابد ، و همچنان در صدد قبض روح او ؛ به هنگام شب و يا در خلال هر ساعتى از ساعات است ؟ ! » .
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 296
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٩٦