سجده در پيشگاه خداى تعالى اعتراف و اقرار مىكرد و هر چه از گناهان كه به خاطر نداشت به صورت اجمال اعتراف مىكرد ، سپس خداى عزّوجلّ را مىخواند در حالى كه دو زانويش را به زمين مىچسباند . « 1 »
13 - شيخ صدوق از اسماعيلبن موسى به نقل از برادرش علي بن موسىالرضا ، از پدرش ، از جدّش آورده است ، مىگويد : از علي بن حسين عليهم السلام پرسيدند : چرا بندگان كوشاى خدا در شب از همهء مردم خوش سيماترند ؟ فرمود : « زيرا كه آنان با خدا خلوت كردهاند و خداوند از نور خود به ايشان پوشانده است ! » . « 2 »
14 - همو از عبداللَّهبن سنان ، به نقل از امام صادق عليه السلام آورده است ، مىگويد : از پدرم شنيدم كه از قول پدرش نقل كرد ، مىگويد :
« پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : هيچ نمازى نيست كه وقتش فرا رسيده باشد مگر اينكه فرشتهاى در برابر مردم ندا مىدهد : به جانب آتشهايى كه بر دوشتان افروختهايد به پا خيزيد و آنها را به وسيلهء نمازهايتان خاموش كنيد ! » . « 3 »
15 - ابوجعفر طوسى به اسناد خود ، از جابر به نقل از ابوجعفر - امام باقر عليه السلام - آورده است ، مىفرمايد : « علي بن حسين عليهما السلام چنان بود كه هرگاه تصميم به انجام حج يا عمره ، يا خريد و فروش و يا آزاد كردن بردهاى مىگرفت ، وضو مىگرفت سپس دو ركعت نماز استخاره مىخواند كه در آنها سوره حشر و سورهء رحمان را قرائت مىكرد سپس قل اعوذ بربّ الفلق و قل اعوذ بربّ الناس و قل هواللَّه احد را مىخواند ، آنگاه
هامش
( 1 ) - من لا يحضره الفقيه : 1 / 558 .
( 2 ) - عيون اخبارالرّضا : 1 / 282 .
( 3 ) - امالى صدوق : ص 197 .