« علي بن حسين عليهما السلام چنان بود كه هرگاه به نماز مىايستاد رنگش متغيّر مىشد و چون سجده مىكرد سرش را بلند نمىكرد تا اينكه عرق مىريخت » . « 1 »
24 - از ابوحمزه ثمالى نقل كرده ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام فرمود :
« اى ثمالى ! نماز وقتى كه به پا مىشود ، شيطان تا نزديك پيشنماز مىآيد و مىگويد : آيا نام پروردگارش را برده است ، يا نه ؟ اگر بگويد : آرى ، برود و اگر بگويد : خير ، بر شانههايش سوار مىشود و خود ، پيشنماز افراد مىشود تا برگردند ! » .
راوى مىگويد : عرض كردم : فدايت شوم ، آيا نمازگزاران قرآن تلاوت نمىكنند ؟
فرمود : « چرا ولى خواندن قران باعث رفتن شيطان نمىشود ! اى ثمالى ! تنها بلند گفتن بسماللَّه الرّحمان الرّحيم ( باعث دور شدن شيطان ) است . » . « 2 »
25 - و نيز به اسناد خود از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام را ديدم ، نماز مىگذارد ، پس عبايش از روى شانهها افتاد ، توجّهى نكرد تا از نماز فارغ شد از علّت آن پرسيدم ؟ فرمود : « واى بر تو ! آيا مىدانى كه در برابر چه كسى بودم ! همانا بنده نمازش قبول نمىشود مگر آنقدرى كه توجّه داشته است ! » .
گفتم : فدايت شوم ! پس ما در هلاكتيم !
فرمود : هرگز ! خداى تعالى به وسيله نافلهها جبران مىكند . » . « 3 »
26 - از حلبى نقل كرده است ، مىگويد : از آن حضرت راجع به پوشيدن
هامش
( 1 ) - تهذيب : 2 / 286 .
( 2 ) - همان : 2 / 290 .
( 3 ) - همان : 2 / 342 .