مىگويد : آنگاه سر به پايين و گردنش را خم مىكرد ، سپس مىگفت :
« اينك من در پيشگاه تو ايستادهام ، از من به هرطور كه صلاح مىدانى رضاى خودت را تأمين كن تا براى تو خشنودى حاصل شود ! من ديگر برنمىگردم ! بر نمىگردم ! بر نمىگردم ! » .
مىفرمود : « و خداوند وقتى كه بگويد : بر نمىگردم ! بر نمىگردد . » . « 1 »
11 - و نيز به اسناد خود نقل كرده ، مىگويد : سرور عابدان علي بن حسين عليهما السلام مىفرمايد : « از جمله آيات الهى كه براى مردم از جمله نيازمنديهايشان آفريده است اقيانوسى است كه بين آسمان و زمين آفريده است » .
مىفرمايد : « خداى تبارك و تعالى محلّ جريان خورشيد و ماه و ستارگان را از آن اقيانوس مقدّر فرموده و تمام آنها را بر چرخ استوار كرده و سپس به چرخ ( فلك ) هفتاد هزار فرشته را گمارده است ، پس آنها فلك ( چرخ ) را تدبير مىكنند و چون آن را مىگردانند ، خورشيد و ماه و ستارگان با آن مىگردند ، و هر شب و روزشان در منزلهايى كه خداوند تعيين كرده است قرار مىگيرند .
هر گاه گناهان بندگان فزونى گيرد و خداوند بخواهد به وسيلهء نشانهاى از نشانههايش مورد عتاب و ملامت قرار دهد ، فرشتهء موكّل بر چرخ را فرمان مىدهد كه چرخ را از مجراى خودش منحرف كند !
فرمود : آن فرشته به آن هفتاد هزار فرشته دستور مىدهد تا چرخ را از محل جريانش منحرف سازد پس نورش تاريك و رنگش دگرگون مىشود ، و چون خداى عزّوجلّ اراده كند كه آيه و نشانه بزرگترى را
هامش
( 1 ) - من لا يحضره الفقيه : 1 / 491 .