پس خداى من ! از رحمت و توفيق خود بقدرى بر من ارزانى بدار كه آنها را چون نردبانى ساخته به سوى رضوان تو بالا روم ! و از عذاب تو در امان باشم ، اى بخشندهترين بخشايندگان !
خدايا ! مرا تا زندهام به وسيلهء ترك گناهان مشمول لطف خود بگردان و با ترك زحمت آنچه براى من بىفايده است بر من ترحّم فرما ! و در آنچه از من مىپسندى خوشبينى را نصيبم كن و دلم را به حفظ كتاب خودت چنان كه تعليم دادهاى پايبند گردان و چنانم كن كه بر اساس آنچه تو از من مىپسندى آن را تلاوت كنم و بدان وسيله چشمم را بينا و گوشم را شنوا و سينه و دلم را گشايش و زبانم را گويا كن و بدنم را به كار انداز ! و به من آنقدر نيرو و توان مرحمت كن كه تمام اينها بر من آسان گردد ، زيرا كه هيچ نيرو و توانى جز تو را نيست !
خداوندا ! تو اى پروردگار ، مولا ، سرور و آرزو و اى خدا و پناه و پشتيبان و آفريدگار و ياور و تكيهگاه من ! اميدم به تو و زندگى و مرگم به دست تو است و گوش و چشم من از آنِ تو و روزيم به دست تو و كار دنيا و آخرتم واگذار به تو است ، و اينكه به وسيلهء قدرتت مالك من و با سيطرهات بر من مسلّطى بنابراين توانايى در كار من از آنِ تو و زمام امر من به دست تو است ، كسى را بدون رضاى تو توانى نيست ، من رحمت تو را اميدوارم و به رحمت تو اميد رضوان تو را دارم نه آنكه به عمل خودم چنين اميدى را داشته باشم چرا كه عمل من خودم را كفايت نمىكند تا چه رسد به رضاى تو !
خدايا از فقر و كمى نيرو و تندروى در كارم به درگاه تو شكوه دارم كه تمام اينها نيز از جانب خودمن است و تو بهتر از من مىدانى پس همه اينها را از من كفايت كن !
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 140
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٤٠