و ناخوش را از بالاى سر من پراكندى و از ابراهاى پرنعمتت بر من باريدى و جويهاى رحمتت را بر من جارى ساختى و جامهء عافيت بر تنم پوشاندى و چشم فتنه را از ديدن من كور ساختى و پردههاى غم را به يك سو زدى ! و چه بسيار گمانهاى نيك را سامان دادى و بىچيزى مرا جبران و دست مرا از لغزش گرفتى و بلند كردى و بيچارگى مرا چاره ساختى !
همهء اينها از رحمت و فضل تو است با آنكه من در نافرمانى تو سخت كوش بودم ، زشت كارى من مانع احسان تو نگشت و احسان تو نيز مانع از ارتكاب معاصى من نشد !
خدايا ! تو هر چه كنى كسى از تو نپرسد ؛ هرگاه از تو چيزى مىخواهند بىدريغ مرحمت كنى و هر گاه نخواهند نخواسته مرحمت مىكنى ؛ آنها كه فضل تو را طلب كردند ، دريغ نكردى ، هر چه را دريغ كنى از احسان و نعمت دادن و تفضّل و انعام دريغ نكنى ! و من از هر چه خوددارى كنم از ارتكاب گناهان و تجاوز و غفلت از عذاب تو ابا نكنم ! پس خداى من ! تو را سپاس كه با وجود نيروى شكستناپذير ، با حلم و بردبارى ، و در عقوبت شتاب نورزى ! اينك در حضور تو ايستاده آنكه به فزونى نعمت تو اقرار دارد كه بجاى شكر نعمت تقصير كرده و بر زيان خويش گواهى مىدهد كه حق تو را ضايع كرده است !
خداوندا ! به ملّت والاى محمّدى و به طريقت نورانى علوى تقرّب مىجويم و به وسيله اين دو روى دل به درگاه تو دارم كه مرا از شر هر چه با من مكر مىورزد و شر تمام مخلوقات و هر آنچه قصد سوء به من دارد در پناه خودگيرى زيرا كه اين همه با توانايى تو دشوار نيست و در برابر قدرت تو ناچيز است و تو بر هر چيزى توانايى !
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 139
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٣٩