تمام اينها نزد تو و اسباب آن به دست تو است و تو اى كه به لطف خود آن را تقسيم مىكنى و به رحمت خود وسيله سازى . بنابراين روزيم را گسترده و راه جستنش را اسان و جاى فراهم كردنش را نزديك فرما و مرا با جستن چيزى كه به عنوان رزق در توان من نيست ، به زحمت نينداز ! زيرا كه تو از عذاب من بىنيازى در حالى كه من به رحمت تو نيازمندم ، بنابراين مولاى من ! به فضل خود بر من كرم كن تويى صاحب فضل عظيم ! » . « 1 »
دعا در وقت استجابت
56 - مجلسى از دعوات راوندى نقل كرده است كه زينالعابدين عليه السلام در وقت استجابت دعايش اين دعا را مىخواند :
« خداوندا ! درخواستم به ناكامى خورد و راه چارهها ناتوان گشت ، جز در پيشگاه تو . و راهها تنگ شد و مقصدها دور ، و دلبستگىها دشوار و راهها بسته شد جز به سوى تو . و آرزوها سپرى شد و اميدها قطع شد مگر از تو ، و جز به لطف تو اعتماد از ميان رفت و گمان جايگزين آن شد .
خدايا ! براستى من راههاى رسيدن به مقصدهاى درگاه تو را گشوده ديدم و آبشخورهاى اميد را به پيشگاهت باز يافتم و دانستم كه تو براى كسى كه تو را بخواند پاسخ گويى و براى آنكه به درگاهت بنالد ، آماده دادرسى هستى ، و براى كسى كه آهنگ تو را كند ، راه رسيدن به تو نزديك است و شنيدن راز و نياز بندگانت را مانعى نيست . و براستى كه اميدوارى و حسرت جود و بخشش تو و خورسندى به وعدهات و
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 95 / 298 .