بينداز ! و آنچه از گفتار و رفتار را دوست مىدارى محبوب من گردان تا با شوق و نشاط وارد و خارج شوم و لطف تو را نسبت به خود در آن كار فرا خوانم تا آنچه از فضل و احسان در نزد تو است - كه بدان وسيله بر اوليايت منّت گذاردهاى - دريابم و به طاعت تو نائل گردم ، براستى كه تو نزديكى و دعاى بندگان را اجابت مىكنى !
پروردگارا ! تو مرا به عافيت خود عادت دادهاى و به نعمت خودت تغذيه نمودهاى و غرق رحمت خود كردهاى ، به فضل و كرم آغازينت شب را به صبح ، و صبح را به شب مىرسانيم و جز آن را نمىشناسيم و از من به آنچه خود مرحمت كردهاى خشنودى تا از باب شكر آن نعمت ، تو را سپاس گويم ، ولى به خاطر تلاش اندك من سپاسگذاريم ناچيز است ، بنابراين وسيله حمد و سپاست كه به لطف خود ناخواسته دادى ، بر من منّت بگذار كه بدان وسيله اعمال شايستهام كامل شود و از من اين توفيق را نگير تا اينكه به رحمتت عادتم دهى تا مبادا از نااميدان گردم زيرا كه از رحمت تو نااميد نمىگردد مگر ستمكاران .
پروردگار ! تو خود فرمودهاى :
« وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ »
« 1 » ، و قول تو حق است و به دنبال آن به خود سوگند ياد كردهاى تا من از جمله باورداران باشم ؛ فرمودهاى :
« فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ »
« 2 » از اين رو من از علم كسى كه از علم خود بهره نبرده است ، وقتى كه روز و شب را سپرى كردم ، آگاه شدم در حالى كه من پس از ضمانت
هامش
( 1 ) - ذاريات / 22 : و روزى شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده مىشود .
( 2 ) - همان / 23 : سوگند به پروردگار آسمان و زمين كه اين مطلب حق است همان گونه كه شماسخن مىگوييد .