سازى آن درماندهام و نفسم مرا وسوسه مىكند تا از كسى خواهم كه او خود حوايجش را از تو مىخواهد و درخواستههايش از تو بىنياز نيست ؛ آرى خطاكاران چنين مىلغزند و گنهكاران بدين گونه از پاى در مىآيند ! در حالى كه من به هشدار تو از خواب غفلت بيدار و به توفيق تو از لغزش باز ايستادم و به دستگيرى تو پس از افتادن به حال اوّل بازگشتم و با خود گفتم منزه است پروردگار من ! چگونه نيازمندى از نيازمند ديگر درخواست كند و تهىدستى از تهىدست ديگر در يوزگى نمايد ! از اين رو خداى من ! آهنگ تو را كردم و اميد خود را به تو آوردم و دانستم كه هر چه درخواست من بسيار باشد در برابر غناى ملك تو اندك است و خواهش من هر چه بزرگ باشد با وسعت رحمت تو ناچيز است ، گنجايش كرم تو بيش از درخواست هر كسى است و دست تو در عطايا بالاترين دستهاست .
خداوندا ! بر محمّد و آل او درود فرست و به مقتضاى تفضّل و به كرم خويش با من رفتار كن ! نه به عدل و به مقتضاى استحقاق من ! من نخستين كسى نيستم كه سزاوار راندن از درگاهت بودم و رو به تو آوردم و تو احسان كردى و اول سائلى نيستم كه درخواست كردم با اينكه سزاوار نوميدى بودم به من احسان كردى !
خدايا بر محمّد و آل او درود فرست ! و دعاى مرا مستجاب فرما و به فرياد من نزديك و بر آه و نالهء من ترحّم نما و صداى مرا بشنو و اميد مرا از درگاهت قطع نكن و رشتهء آرمانم را نگسل ! و اين حاجت و ديگر نيازهاى مرا به ديگران وانگذار ! و تو خود بر آمدن مطلب و روا شدن حاجت و رسيدن مرا به مقصد ضمانت كن ! پيش از آنكه از اين جا بجاى ديگر روم دشوارى مرا آسان و در هر كارى بهترين آنها را پيش آور ! و
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 115
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١١٥