اميدش بيشتر و نااميديش از نجاتش افزونتر است ، اما نه چنان نااميد كه از آه و زارى فرو بندد و طمعش نه چندان كه مغرور شود و دنبال طاعت نرود ، بلكه حسناتش در ميان سيئات اندك و دليل و بهانهاش در ارتكاب گناهان ناتوان و ناچيز است !
اما تو اى خداى من ! سزاوارى كه نيكان به تو مغرور نگردند و گنهكاران نيز نااميد نشوند ، چون تو آن خداى بزرگى كه فضل خود را از كسى باز نمىدارى و حق آن را از احدى به كمال و نهايت طلب نمىكنى .
ياد تو از همه چيز بالاتر و نام تو از هر نسبت نقصى منزّه است و نعمت تو در ميان همهء مخلوقات پراكنده است ! بنابراين اى پروردگار جهانيان به خاطر همهء اينها سپاس تو را سزاست ! » . « 1 »
دعا در وقت عذرخواهى
42 - كفعمى مىگويد : از جمله دعاهاى زينالعابدين عليه السلام بهنگام عذرخواهى از پيامدهاى گناه و كوتاهى در اداى حقوق مردم ، كه از جمله دعاهاى صحيفه است :
« خداوندا ! من از تو عذر مىخواهم نسبت به مظلومى كه در حضور من ستم شد و من يارى نكردم و يا كسى كه به من نيكى كرد و من سپاس نگفتم ، و گنهكارى از من عذر خواست و من نپذيرفتم و تنگدستى از من چيزى خواست و او را به خود ترجيح ندادم ، و از حق مؤمنى كه برعهدهء من بوده است ولى من به طور كامل ادا نكردم ، و يا بر عيب مؤمنى اطّلاع يافتم و آن را نپوشيدم و از هر گناهى كه پيش آمد ، من پرهيز نكردم !
هامش
( 1 ) - مصباح كفعمى : ص 387 .