( بندگان ) و پشت سر آنهاست مىداند و از گذشته و آينده آنان باخبر است ، آنها جز به مقدارى كه او بخواهد احاطه به علم او ندارند ، كرسى ( حكومت ) او آسمانها و زمين را فرا گرفته و حفظ و نگهدارى آسمان و زمين براى او گران نيست ، و اوست بلند مقام و باعظمت ، در قبول دين او هيچ اكراهى نيست ( زيرا ) راه درست از بيراهه آشكار شده است . پس كسى كه به طاغوت كافر شود و به خدا ايمان آورد به دستگيرهء محكمى دست زده است كه گسستگى براى آن وجود ندارد ، و خداوند شنوا و داناست . خداوند ولى و سرپرست كسانى است كه ايمان آوردهاند ؛ آنها را از ظلمتها به سوى نور خارج مىسازد ، اما كسانى كه كافر شدند ، اولياى آنها طاغوتها هستند كه آنها را از نور به سوى ظلمتها بيرون مىبرند ، آنها اهل آتشند و براى هميشه در آن خواهند بود » . « 1 »
26 - همو از « جنّة الامان » نقل كرده ، مىگويد : سپس بگو : آنچه را كه زينالعابدين عليه السلام همواره در هر شبى به دنبال دو ركعت نماز صبح مىگفت :
« خداوندا ! من از آنچه به درگاه تو از بابت آن توبه كردم سپس بازگشتم طلب مغفرت دارم و براى آنچه بدان وسيله ذات مقدس تو را اراده داشتم ولى چيزهايى كه براى تو نبود در آن ارادهء من دخيل شد ، طلب آمرزش مىكنم و به خاطر نعمتهايى كه بر من بدانها منّت نهادى و من بر نافرمانيهاى تو توانمند شدم ، استغفار مىكنم ! از خداوندى كه جز او معبود به حقى نيست ، خداوندى كه زنده و قائم به ذات خويش است ؛
هامش
( 1 ) - بحارالانوار : 87 / 325 .