23 - مجلسى از كتاب « دعوات » نقل كرده است كه زينالعابدين عليه السلام نماز صبح را كه مىخواند در جاى نمازش همچنان مىنشست ( تعقيبات مىخواند ) تا آفتاب طلوع مىكرد ، سپس برمىخاست نمازى طولانى مىخواند ، آنگاه خواب مختصرى مىرفت ، بعد كه برمىخاست مسواك مىطلبيد ، مسواك مىكرد سپس صبحانه مىخواست . « 1 »
24 - از كتاب تاجالعروس به نقل از جعفربن محمد عليهما السلام آورده است ، مىفرمايد : « سرور عابدان ، زينالعابدين عليهما السلام وقتى كه صبح مىشد ؛ جز آيةالكرسى تا نيمروز چيزى نمىخواند همين كه ظهر مىشد نماز مىخواند ، و چون از نماز فارغ مىشد شروع به خواندن سورهء انا انزلناه فى ليلةالقدر مىكرد » . « 2 »
25 - از امام صادق عليه السلام نقل كرده است ، مىفرمايد : « علي بن حسين عليهما السلام به طور جدّى سوگند مىخورد كه اگر كسى آيةالكرسى را پيش از ظهر هفتاد مرتبه بخواند و بار هفتادم آخرش با نيمروز مصادف شود گناهان گذشته و آيندهاش آمرزيده شود و اگر همان سال بميرد ، بىحساب آمرزيده است : خداوندى كه هيچ معبودى جز او نيست ، خداوندى كه زنده و قائم به ذات خويش است و موجودات ديگر قائم به او هستند ، هيچ گاه خواب سبك و سنگينى او را فرا نمىگيرد ( و لحظهاى از تدبير جهان غافل نمىشود ) براى اوست آنچه در آسمانها و زمين و ما بين آنهاست . خدايى كه داناى نهان و آشكار است و كس را بر اسرار غيبش آگاه نمىسازد ، كيست كه در نزد او جز به فرمانش شفاعت كند ، آنچه را پيش روى آنها
هامش
( 1 ) - بحارالانوار : 91 / 381 .
( 2 ) - همان : 89 / 356 .