از سورهء نساء
28 - عياشى از سعيدبن مسيّب نقل كرده است ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « خديجه يك سال پيش از هجرت از دنيا رفت و ابوطالب يك سال پس از مرگ خديجه درگذشت ، و چون رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آن دو را از دست داد ، ايستادن در مكه بر آن حضرت دشوار شد و غم شديدى او را فرا گرفت و از كافران قريش بر جان خود بيمناك شد ، و آن را به جبرئيل شكوه كرد !
خداوند به وى وحى كرد : يا محمد ! از آن شهرى كه مردمش ستمكارند بيرون شو ! و به مدينه مهاجرت كن ! كه از امروز ديگر در مكه يار و ياورى ندارى ! و خود را براى جنگ با مشركان آماده ساز ! اين بود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آهنگ مدينه را كرد . » « 1 »
29 - از زهرى به نقل از علي بن حسين عليهما السلام آورده است ، فرمود : « روزه گرفتن دو ماه پياپى براى كسى كه مرتكب قتل غيرعمد شده است و امكان آزاد كردن برده را ندارد واجب است ، خداى تعالى مىفرمايد :
« وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلَّا خَطَأً وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ إِلَّا أَنْ يَصَّدَّقُوا فَإِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ إِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ وَ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ
« 2 »
»
« 3 »
هامش
( 1 ) - تفسير عياشى : 1 / 275 .
( 2 ) - نساء / 92 : كسى كه مؤمنى را از روى خطا به قتل رساند ، بايد يك بردهء مؤمن را آزاد كند و خونبهايى به كسان او بپردازد . . . و آن كسى كه دسترسى ( به آزاد كردن برده ندارد ) دو ماه پى در پى روزه مىگيرد !
( 3 ) - تفسير عياشى : 1 / 266 .