همين كه نمرود ابراهيم عليه السلام را گرفت تا او را در آتش بيندازد ، گفتم :
پروردگارا بنده و خليل تو است . و يك نفر در روى زمين جز او نيست كه تو را بپرستد ! خداى تعالى فرمود : او بندهء من است وقتى كه بخواهم او را مىگيرم ! چون ابراهيم عليه السلام را در آتش افكندند ، جبرئيل عليه السلام او را در هوا ديد ؛ در حالى كه داشت داخل آتش سقوط مىكرد ، گفت : اى ابراهيم آيا حاجتى دارى ؟
ابراهيم گفت : اما به تو هيچ حاجتى ندارم و گفت : اى خدا ! اى يگانه ! اى بى نياز ! اى كه نه فرزندى دارى و نه فرزند كسى هستى ! و اى كه كسى همتاى او نيست ، مرا به رحمت خود از آتش نجاتم ده ! پس خداى تعالى خطاب به آتش فرمود :
« كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ
« 1 »
» .
« 2 »
17 - طبرى از ابن اسحاق به دو طريق : از جعفربن محمد عليهما السلام و از زهرى به نقل علي بن حسين از جدش اميرالمؤمنين عليهما السلام آورده است ، فرمود : « همين كه از غسل دادن پيكر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فارغ شد ، او را در سه جامه كفن كرد : دو جامهء صحارى و يك برد پنبهاى يمنى كه تمام پيكر او را پوشاند . » . « 3 »
18 - مسعودى به نقل از جعفربن محمد از قول پدرش محمدبن على و او از پدرش علي بن حسينبن علي بن ابىطالب عليهم السلام آورده است ، فرمود :
« خداى تعالى محمد صلى الله عليه و آله و سلم را به بهترين صورت تربيت كرد و فرمود :
« خُذِ
هامش
( 1 ) - انبياء / 69 : ( به آتش گفتيم : اى آتش ! ) بر ابراهيم سرد و سالم باش ! .
( 2 ) - بحارالانوار : 95 / 188 .
( 3 ) - تاريخ : 3 / 213 .