سروران من ! آيا اجازه مىدهيد كه بر حرم شما وارد شوم ؟ اى اولياى خدا آيا اجازهء ورود مىدهيد ؟ و اى فرشتگانى كه به گرد اين حرم شريف حلقه زدهايد و در اين آستانهء مباركه اقامت داريد اجازهء ورود به اين حرم شريف مىدهيد ؟ ! »
آنگاه براى خدا كمال تواضع و خشوع را داشته باش و گريه كن ! و اگر دلت شكست و اشكت جارى شد ، نشانهء پذيرش و اجازهء ورود است ، ابتدا پاى راست خود را وارد آستانه كن و بعد پاى چپ را و بگو : « خداوند آنقدر بزرگ است كه در انديشه نمىگنجد و ستايش فراوان مخصوص اوست ، و صبح و شام خدا را تسبيح مىگويم ، و سپاس ويژهء خداوند يكتا و بىنياز و با مجد و يگانه راست ، خداوند با كرامت و مهربانى كه بر من منّت نهاد تا اين كه زيارت سروران و امامان خويش را به آسانى درك كنم و مرا از زيارت ايشان محروم نفرمود ، بلكه به من لطف و احسان كرد . » سپس وارد شو و آن قبرهاى مقدس را روبروى خود قرار ده و بگو : ( زيارتى كه گذشت ، تا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْها ) ، سپس بگويد :
« درود بر شما اى سروران من ! من برده و غلام شما و زاير ( قبر مقدّس ) شمايم به شما پناه آوردهام ، و در رواى حاجتم و دفع غم و اندوهم و اجابت دعايم و آمرزش گناهانم به درگاه خدا شما را وسيله قرار مىدهم و از پيشگاه او درخواست دارم كه تقاضاى مرا بشنود و به لطف و رحمت خود اجابت كند . » سپس براى هر امامى دو ركعت نماز بخوان و هر چه دوست دارى دعا كن كه درگاه خدا جاى اجابت است . « 1 »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار : 100 / 211 .