عمر بن على بن حسين عليهما السلام مردى فاضل و پرهيزگار بود ، روايات زيادى از پدرش على بن حسين عليهما السلام و برادرش ابوجعفر عليه السلام و از عمّهاش فاطمه دختر امام حسين عليه السلام نقل كرده است .
از وى نقل كردهاند كه گفت : ابراهيم بن هشام مخزومى استاندار مدينه بود ؛ روز جمعه مردم را نزديك منبر جمع مىكرد سپس به على عليه السلام بد مىگفت و او را دشنام مىداد ، مىگويد : روزى من حاضر شدم در حالى كه آنجا پر از جمعيت شده بود . پس به منبر چسبيدم ، خوب كه نگاه كردم قبر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را ديدم كه شكافته شد و مردى با جامهء سفيد از آن بيرون آمد رو به من كرد و گفت : اى ابوعبداللَّه ! آيا حرفهاى اين مرد تو را غمگين نمىكند ؟ ! گفتم : چرا به خدا قسم ! گفت : چشمت را باز كن و ببين خدا با او چه مىكند !
ناگهان همين كه نام على عليه السلام را برد از بالاى منبر او را هدف گرفت و او مُرد ، خدايش نيامرزد ! « 1 »
4 - ابن شهرآشوب مىگويد : پسران آن حضرت دوازده تن از مادران امّولد بودند جز دو تن محمّد باقر و عبداللَّه باهر ، كه مادرشان امّ عبداللَّه دختر حسن بن على عليهما السلام بود . و ابوالحسين زيد شهيد كوفه و عمر - كه دوقلو بودند - و محمّد اصغر و على كه كوچكترين فرزندان امام بود و خديجه ، بعضى مىگويند : آن حضرت دختر نداشت و بعضى گفتهاند :
دخترانى به نامهاى فاطمه و عليّه و امّكلثوم داشت ، كه پس از آن حضرت ، محمّد باقر عليه السلام و عبداللَّه باهر ، و زيدبن على عليه السلام و عمر بن على عليه السلام و على
هامش
( 1 ) - اعلام الورى : ص 257 .