وفات امام سجّاد عليه السلام
1 - على بن ابراهيم از ابوالجارود به نقل از امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء مباركهء
« ( وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ »
« 1 » آورده است كه منظور از ( ارْضَ ) در اين آيه ، زمين بهشت است .
و نيز از اسماعيل بن همام به نقل از امام كاظم عليه السلام آورده است كه فرمود : « چون على بن حسين عليهما السلام در آستانهء وفات قرار گرفت سه مرتبه بيهوش شد ، در نوبت آخر همين آيه را به زبان آورد و درگذشت . » « 2 »
3 - « 3 » محمّد بن يعقوب از جعفر به نقل از پدرش آورده است : « شبى كه على بن حسين عليهما السلام درگذشت ، نوشيدنيى براى آن حضرت آورد و گفت :
هامش
( 1 ) - زمر / 74 : ( آنها گويند : ) حمد و سپاس مخصوص خداوندى است كه به وعدهء خويش دربارهء ماوفا كرد ، و زمين ( بهشت ) را ميراث ما قرار داد و به ما بخشيد ، ما هر جاى از بهشت را بخواهيم منزلگاه خود قرار مىدهيم ، چه نيكوست پاداش عملكنندگان !
( 2 ) - تفسير قمى : 2 / 254 .
( 3 ) - حديث شمارهء 2 از بصائر الدّرجات : ص 353 و كافى : 1 / 467 را در بخش « بخشندگى و پارسايىامام عليه السلام » به شمارهء 5 نقل كرديم - م .