مفرّغ در اين باره مىگويد :
آن كه نسبت به تعهدّش خيانتكار زندگى كرد
بندهاى بود كه پنهانى خدا او را كشته است . « 1 »
آنچه بر آن حضرت در جنگ حرّه گذشت
1 - شيخ مفيد از قول عمر بن على به نقل از پدرش على بن حسين عليهما السلام آورده است كه مىفرمود : « من چيزى را پيشدستتر از دعا نديدهام ؛ زيرا كه بنده همه وقت اجابت دعايش فورى نيست . » « 2 »
2 - اربلى به نقل از ابن اعرابى مىگويد : همين كه يزيدبن معاويه سپاه خويش را براى مباح شمردن مال و جان و ناموس اهل مدينه گسيل داشت ، على بن حسين عليهما السلام چهار صد زن آواره را زير پوشش گرفت تا اين كه سپاه مسرف بن عقبه پراكنده شد . و نظير همين را از آن حضرت به هنگام بيرون كردن ابن زبير بنى اميه را از حجاز نقل كردهاند . « 3 »
3 - طبرى از عبدالملك بن نوفل نقل كرده ، مىگويد : آن سپاه از نزد يزيد حركت كرد در حالى كه مسلم بن عقبه سرلشكر سپاه بود ، يزيد به وى گفت : اگر براى تو اتّفاقى افتاد ، حصين بن نمير سكونى را جايگزين كن ! و به وى گفت : سه مرتبه آن مردم را دعوت كن اگر به تو جواب مثبت
هامش
( 1 ) - عقد الفريد : 4 / 404 .
( 2 ) - ارشاد : 243 و كشف الغمّه : 2 / 88 . بقيه حديث كه حدود نيم صفحه است در باب « بخشندگى و پارسايى امام » به شمارهء 71 از كشف الغمّه بدون كم و زياد نقل كرديم مراجعه شود - م .
( 3 ) - كشف الغمّه : 2 / 107 .