براستى وصيت و امامت پس از حسين بن على با على بن حسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام پسر فاطمه عليها السلام دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم است .
محمّد بن حنفيه پس از آن برگشت و پيرو على بن حسين عليهما السلام شد . » « 1 »
2 - شيخ صدوق از سفيان بن عُيينه نقل كرده است ، مىگويد : از زهرى پرسيدند : پارساترين مردم در دنيا كيست ؟ گفت : على بن حسين عليهما السلام با آن جايگاهى كه داشت ! به آن حضرت گفتند : راجع به اختلافى كه در مورد صدقات على بن ابى طالب عليه السلام بين او و محمّد بن حنفيه بود ، اگر شما يك سفر پيش وليدبن عبدالملك برويد ، خطر شر نهفته او را از شما بر طرف مىكند ، در حالى كه هم اكنون به خاطر دوستى ما بين ايشان بر ضرر شما تمايل او به محمّد است ! راوى مىگويد : امام عليه السلام در مكّه بود و وليد نيز آنجا بود .
امام عليه السلام در پاسخ ايشان فرمود : « واى بر شما ! آيا در حرم خدا از غير خداى عزّوجلّ درخواستى بكنم ؟ ! من از اين كه دنيا را از آفرينندهء آن درخواست كنم اجتناب دارم ، چگونه از مخلوقى مثل خودم دنيا را بخواهم ؟ ! »
زهرى مىگويد : ناگزير خداى عزّوجلّ هيبت آن حضرت را در دل وليد انداخت به حدّى كه به سود او و بر زيان محمّد بن حنفيّه حكم داد . « 2 »
3 - فتّال مىگويد : آوردهاند كه اختلافى بين آن حضرت و محمّد بن حنفيه در امر امامت پيش آمد ، زينالعابدين عليه السلام فرمود « با هم مىرويم تا به حجرالاسود نزديك شويم ! » آنگاه به محمّد فرمود : « تو شروع كن و به
هامش
( 1 ) - بصائر الدّرجات : ص 502 و كافى : 1 / 348 .
( 2 ) - علل الشّرايع : 1 / 219 .