بخش بيست و سوم داستان أرميا ( ع ) دانيال ( ع ) عزير ( ع ) بخت نصّر [ 1 ]
هامش
[ 1 ] « بخت » در اصل « بوخت » به معناى ابن و پسر است و « نصر » نام بتى است و او را بدين نام خواندهاند چون بدون پدر بود و به آن بت منسوب گشت در روايتى ديگر آمده است ( بخت نصر ) از شير سگى ارتزاق نمود كه نامش بخت بود و صاحب آن سگ ( نصر ) نام داشت . سفينة البحار - ج 1 - ص 60 و مجمع البحرين ج 1 - ص 158 .