الف : قوم سبأ و اهل ثرثار
[ 1 ] « عمرو بن شمر » به نقل از امام صادق ( ع ) مىگويد : آنقدر از عسلهاى يمن خوردم كه مىترسم حاجبم گمان برد دچار حرص و آز گشتهام ! اما اين گونه نيست آنجا مسكن مردمى بود معروف به اهل « ثرثار » خداوند نعمتش را بر آن قوم تمام كرده بود مردم سبأ آنقدر در ناز و نعمت بودند كه براى پخت نان از مغز داخل دانه گندم استفاده مىكردند و هرگاه كسى آنها را از كفران نعمت و عذاب الهى مىترساند مىگفتند : تا هر وقت نهرهاى ما جاريست خوفى از گرسنگى نداريم چيزى نگذشت كه عذاب خداوند نازل گشته و رودخانههاى آنها خشك گرديد . بارش باران نيز قطع شد و كشتزارهاى سر سبز آنها تبديل به صورت سرزمينهايى سوخته و خشك درآمد . اهل ثرثار در ايام خشكسالى مجبور شدند از باقيمانده زوايد گندمهاى خود
هامش
[ 1 ] « ثرثار » به معناى نهر آب است و نيز به كسى گويند كه به سخنان بيهوده و خارج از مدار حق لب گشايد اهل ثرثار قومى بودند كه از مغز داخل گندم براى خود نان تهيه مىكردند . سفينة البحار - ج 1 - ص 130 .