اما پيرامون آيه
فَغَفَرْنا لَهُ ذلِكَ
[ 1 ] مفسرين اماميه مىگويند : خداوند توبه داود را پذيرفت و خواسته او را اجابت نمود و چيزى غير از اين را نبايد به انبياء نسبت داد چرا كه آنها از هر گناهى منزه هستند اما از طرفى گروهى صدور گناهان صغيره از طرف پيامبران را جايز مىدانند ولى در نحوه شكل گيرى آن اختلاف دارند كه مىتوان نظرات متفاوت آنان را در پنج بخش خلاصه نمود : 1 - اوريا دلباخته دخترى شد و هنگاميكه قصد خواستگارى از او را داشت داود نيز شيفته وى گشت و تقاضاى ازدواج با او را مطرح نمود . خانواده دختر نيز او را بر اوريا ترجيح دادند و داود به خاطر حرص به دنيا مورد عتاب خداوند قرار گرفت .
2 - هنگامى كه اوريا در جبهههاى جنگ كشته شد داود براى او به مانند ساير فرماندهان سپاهش اندوهگين نگشت چرا كه در دل آرزوى ازدواج با همسر وى را داشت و به همين خاطر توسط دو فرشتهاى كه بر او نازل گشتند مورد سرزنش قرار گرفت .
3 - در زمان داود رسم بر آن بود هرگاه شوهر زنى از دنيا مىرفت اولياء مرد اختيار نحوه زندگى عروس خويش را در دست مىگرفتند و چنانچه آنها اجازه مىدادند آن زن مىتوانست با غير ازدواج نمايد ، هنگامى كه اوريا در نبردى كشته شد داود از همسر او خواستگارى نمود و تنها هيبت و شوكت او باعث گشت تا اوليا اوريا با اين وصلت موافقت فرمايند .
4 - داود در محراب خويش مشغول عبادت بود كه ناگاه مرد و زنى براى دادرسى نزد او آمدند . داود براى شناسايى زن در چهره او نگريست و نفسش بطور ناخودآگاه به آن زن تمايل پيدا كرد او به سرعت جريان محاكمه را خاتمه بخشيد ولى هنگامى كه براى ادامه عبادت به محرابش بازگشت فكر آن زن او را به خود مشغول ساخته بود و اجازه نداد نوافلش را با توجه كامل بجاى آورد ! 5 - داود بخاطر عجله در محاكمه و عدم درخواست بينه از مدعى و نشنيدن صحبتهاى دو طرف مورد سرزنش واقع گشت .
هامش
[ 1 ] سورهء ص - آيهء 25 .