آنها حاصل نشده باشد حق صدور فتوى ندارند ، زيرا رسوخ در ملكهء استنباط مدتى مديد لازم دارد تا كسى بتواند خود را براى آن آماده سازد و اين موضوع بسيار مشكل است و بايد شخص داراى استعداد زياد و هوش فوق العاده باشد ، علاوه بر اينكه صفاى باطن و اهليت هم لازم است تا كسى به اين مقام ارجمند برسد .
آرى فضلاء هم نميتوانند قبل از نيل به مقام اجتهاد به ظواهر اخبار عمل كنند تا چه رسد به مردمان عوام و اين موضوع در مستحبات هم جارى است ، مگر اينكه آن مستحب از قبيل اذكار و ادعيه باشد كه اتيان به آن براى احدى مانعى ندارد زيرا ذكر خداوند در هر حالى ممدوح است ، و در بعضى مستحبات اتيان به آن از باب « رجاء » مانعى ندارد زيرا امكان اصابت بر واقع امر در اينجا هست .
در اخبار « من بلغ » تصريح شده كه هركس شنيد عملى ثواب دارد و آن عمل را براى رسيدن به آن ثواب انجام داد خداوند ثواب آن عمل را به وى ميدهد اگرچه حقيقت قضيه بر خلاف استماع او باشد ، ليكن احتياط اينست كه در اين موارد هم به مجتهد جامع الشرائط رجوع كند .
سوم : رواياتى كه پيرامون اصول عقائد و اثبات وجود پروردگار و توحيد آمده است ، در اين اخبار در موضوعات مختلف گفتگو شده و آن عبارت است از نفى شريك ، صفات ثبوتيه ، صفات سلبيه ، تقديس و تنزيه خداوند ، اسماء حسنى ، و قدرت
الأرض و التربة الحسينية ( زمين و تربت حسينى ) ( فارسى ) — صفحة 44
مساهمون: الشيخ محمد حسين كاشف الغطاء
ص٤٤