مشايخ رسيدم و در مجلس على بن محمد سمرى هم بودند ، در هنگامى كه پيرامون هم بوديم ، ناگهان على بن محمد گفت : خداوند علي بن الحسين بن موسى بن بابويه قمى را رحمت كند ، مشايخ اين روز را ضبط كردند و پس از چند روز معلوم شد كه علي ابن الحسين در آن روز وفات كرده است .
اين چند روايت در اين مورد كافى است و بيش از اين موجب تطويل است ، و همين اندازه براى مقصود ما كفايت مىكند ، و اهل اطلاع و بصيرت موضوع را درك ميكنند و از حقيقت امر مطلع ميگردند .
( 1 )
( توقيعات حضرت صاحب الزمان عليه السّلام )
( 2 ) شيخ ابو جعفر صدوق از محمد بن ابراهيم بن اسحاق و او گفت : از ابو على محمّد بن همام شنيدم ميگفت : محمد بن عثمان عمرى ميفرمود : از حضرت صاحب الزمان عليه السّلام توقيعى بيرون شد كه : هر كس در اجتماع مردم نام مرا بر زبان جارى كند مورد لعنت خداوند قرار خواهد گرفت ، و نيز محمد بن همام گفت : از حضرت پرسيدم ظهور كى انجام خواهد گرفت ؟ توقيع فرمودند : افرادى كه بخواهند تعيين وقت كنند دروغگو هستند .
( 3 ) محمد بن يعقوب كلينى روايت كرده كه اسحاق بن يعقوب گفت : از محمد بن عثمان عمرى خواهش كردم سؤالات مرا خدمت حضرت مهدى عليه السّلام برساند ، در جواب من حضرت با خط خود نوشته بودند كه :
1 - از من سؤال كردى كه چرا گروهى از خويشاوندان من منكر غيبت شدهاند ، اكنون بدان كسى كه منكر من شود بين من و او قرابتى نيست و آنان هرگز از اهل بيتم محسوب نميشوند و آنان به همان راهى ميروند كه پسر نوح رفته است .
2 - اما راهى كه عمويم جعفر و فرزندان او ميروند ، راهى است كه برادران يوسف عليه السّلام رفتند .
3 - نوشيدن فقاع حرام است و بايد از نوشيدن آن خوددارى گردد ، و ليكن