نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 54

و از جملهء معجزات آن حضرت آنست كه چون در جنگ خيبر يهود منهزم گشتند و در قلعه در آمدند و در را بستند آن حضرت آن در را از جاى بر كند و پل ساخت بر خندق چندان نگه داشت كه همه لشكر گذشتند و بعد از آن دور بينداخت و آن درى بود كه هفتاد كس از اقويا آن را از جاى مى جنبانيدند . و در روايت آمده كه شخصى گفت يا امير المؤمنين مشقت رسيد بشما از برداشتن اين در حضرت ع فرمود كه اين در برابر سپرى بود كه در دست من باشد و فرمود كه « و اللّه ما قلعت باب خيبر بقوة جسمانيه [ 22 ب ] بل بقوة ربانيه » . و در روايت ديگر آمده كه « و اللّه ما قلعت باب خيبر بقوة جسدانيه و لكن قلعت بقوة ربانيه » يعنى به حق خداى كه بر نكندم در خيبر را بقوة جسمانى بلكه به قوهء ربانى بر كندم و اين قصه مشهورست . پنجاهم از فضايل آن حضرت آنست كه در شبى كه حضرت رسالت پناه ص به غار تشريف مى برد آن حضرت بجاى حضرت رسالت پناه ص بيتوتت كرد و نفس شريف خود را فداى نفس حضرت رسول اللّه ص گردانيد . پنجاه و يكم از فضايل آن حضرت آنست كه كفار بنى اميه و فجار مروانيه و اشرار عباسيه و اتباع و اشياع ايشان از ساير منافقان [ 23 آ ] و مخالفان و اخوان شياطين سعى بسيار و جد و جهد بى شمار نمودند در اخفاى ظهور فضايل و كرامات و اطفاى نور آيات باهرات آن حضرت و كسى را نمى گذاشتند كه نام آن حضرت را ذكر كند و اگر كسى حديثى روايت مى كرد كه متضمن فضيلتى بود از فضائل آن حضرت آن كس را مى كشتند و حال آنكه ظاهر نشد ازين اخفا الا ظهور و زايد نشد ازين اطفا الا نور « و يأبى اللّه الا ان يتم نوره و لو كره الكافرون » و فضايل آن حضرت ع غير متناهيست اما درين كتاب به اين مقدار اكتفا نموده شد .