نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 51

حضرت رسول ص كه فرمود « حب على حسنة لا تضر معها سيئة و بغض على سيئة لا تنفع معها حسنة » يعنى بدرستى كه دوستى على حسنه‌ايست كه با وجود [ 12 آ ] آن ضرر نمى كند هيچ بدى و بغض على بديست كه با وجود آن فايده ندارد هيچ نيكويى . چهل و دوم از فضايل آن حضرت آنست كه آن حضرت مستجمع بود جميع كمالات نفسانيه را كه تعلق به قوت نظرى دارد و آن استعمال حكمت نظريست كه عبارتست از ملكهء نفس انسانى بسبب رسوخ علوم حقيقيه و معارف بقينيه و حقايق نظريه به قدر طاعت بشريه و آن حضرت درين كمال اكمل و افضل جميع امت بود بلكه درين معنى غير از حضرت رسالت پناه ص هيچ كس برابر آن حضرت نبود و آن حضرت اشارت به اين معنى كرده در كلام شريف خود چنان كه فرمود « لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا » يعنى اگر پرده را از ميان بردارند و معقولات ، محسوسات شود و نظريات ، بديهيات گردد و مغيبات ، حاضر و هويدا شود يقين من هيچ زياده نشود . ازين سخن استدلال كرده‌اند كه آن حضرت ع از حضرت ابراهيم ع افضل است زيرا كه آن حضرت فرمود كه « لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا » و حضرت ابراهيم خليل فرمود « و لكن ليطمئن قلبى » . ديگر آن حضرت فرمود « الهى ما عبدتك خوفا من عقابك و لا رغبة فى ثوابك بل وجدتك اهلا للعبادة فعبدتك » يعنى بار خدايا نپرستيدم ترا به جهت خوف و عذاب تو و نپرستيدم ترا به جهت ثواب تو بلكه ترا مستحق و مستاهل عبادت يافتم به جهت آن ترا پرستيدم . و ديگر فرمود كه حضرت رسالت پناه ص مرا گفت : « انك تسمع ما اسمع و ترى ما ارى الا انك لست نبيئى » يعنى اى على بدرستى كه تو مى شنوى آنچه من مى شنوم و مى بينى آنچه من مى بينم الا آنست كه تو پيغمبر نيستى و اين سخنان همه دال است بر آن كه جميع كمالات نفسانى كه متعلق به قوت نظريست آن حضرت را حاصل بود .