نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 149

بندگان مى كنند . بدان كه ملائكه حفظه بر دو قسم اند يكى آنكه نگاه مى دارند بندگان را بامر خداى تعالى از آفات و عاهات و عوارض و مهلكات چنان كه حق تعالى مى فرمايد كه لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَيْنِ يدَيَهِْ وَ مِنْ خلَفْهِِ يحَفْظَوُنهَُ مِنْ أَمْرِ اللّهِ يعنى حق سبحانه و تعالى فرشتهاى بسيار تعيين كرده كه بنوبت آدمى را نگاه مى دارند و محافظت مى كنند از آفات و بليات بامر خداى تعالى . و قسم دوم از ملائكه حفظه آنانند كه حفظ و ضبط اعمال و اقوال ايشان از حسنات و سيات مى نمايند چنان كه حق تعالى مى فرمايدوَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ « يعنى حق سبحانه و تعالى مى فرمايد كه فرستد بر شما فرشتها را كه ضبط اعمال شما نمايند » . و مى فرمايد كه وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ كِراماً كاتِبِينَ يَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ يعنى برگماشتيم بر شما ملائكه كه محافظت مى نمايند شما را و بزرگانند [ 59 آ ] و مكرمند نزد خداى تعالى و مى نويسند اعمال شما را و مى دانند آنچه شما مى كنيد از حسنات و سيئات مى نمايند . روايت است از ابن عباس كه گفت با هر انسانى دو فرشته است يكى بر دست راست و ديگرى بر دست چپ وى پس چون از انسان كلمه حسنه در وجود آيد آن فرشته كه بر دست راست ويست آن را بنويسد و چون از وى كلمه سيئه سر