در اوايل جمادى سال 1276 ه . « 1 » و ساختمان سقف بلند قبلهاى را در مدت كمى به پايان رسانيد . ناظر جديد به منازعاتى كه اسلاف او را از عمل بازمىداشت پايان داد . او كارهاى مهم را به عهدهء متخصصين نهاد و بعضى از مردم مدينه را در كار شركت داد و براى كندن و نهادن ستونها ، مجلس مشاورهاى ترتيب داد تا جمعى از خبرگان هنگام كندن سنگها و ستونها و نصب سنگها و ستونهاى جديد نظارت داشته باشند . و همانگونه كه اسلاف هنگام توسعهء مسجد شريف نبوى در عهد ابوبكر و عمر و عثمان و عمر بن عبدالعزيز براى تعيين جاى هر ستون شور كرده و نظرداده بودند ، در حضور شيخالحرم مجلس مشاوره تشكيل شد . ستونهارا درجاى نخستين آنهانهادند بدون هيچ تغييرى و با گذاشتن علاماتى ، جاى مسجد شريف نبوى را در عهد رسول خدا صلى الله عليه و آله معين كردند و آن علامات از اين قرار است :
1 - از جهت قبله : نردههاى ساخته از مس در پايان روضهء شريفه ، آنجا كه خزائن آلمينيومى قرار دارد و قرآنها را در آن مىنهند .
2 - از جهت شمالى : ابتداى صحن اول كه پهلوى مسجد مسقّف است و در آنجا ستونى است مشرف بر جهت شمالى و بر آن نوشته شده « حدّ مسجدالنبى صلّى اللَّه عليه و سلّم » اين همان جهتى است كه بر بالاى آن ، اين حديث شريف نوشته شده :
« صلاةٌ في مسجدي هذا أفضلُ مِن ألفِ صلاةٍ فيما سواه الّا المسجدالحرام » . « 2 »
هامش
( 1 ) - نزهة الناظرين ، ص 44
( 2 ) - اين حديث را بخارى روايت كرده شماره 1133 و نك : به صحيح مسلم بشرح نووى ، ج 9 ، ص 163