بارز آن عبارات تاريخى مىنويسند ، از سلطان عبدالمجيد نيز خواستند كه عبارتى كه نشان مؤكّد بر اتمام عمارت باشد يا شعر يا تاريخ ، معين كند تا در جايى مشخص نقش شود . پس از مشاوره با دار الفتوى ، نقش عبارت :
« قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلّم » در موضعى كه براى نقش طغراء مجيدى معين شده بود ، اختيار كرد و در پى آن ، نقش اين حديث شريف را :
« صِلاةٌ في مسجدي هذا أفضل مِنْ ألفِ صلاةٍ فيما سواه الّا المَسجد الحرام » . « 1 »
پايان عمارت و ترميم در ماه ذوالحجّهء سال 1277 ه . بود . هزينهء آن صدوچهل هزار كيسه از طلا شد . در هر كيسه 5 سكهء مجيدى بود كه هر سكه با صد و سى قرش رايج در آن زمان برابرى مىكرد . شمار كارگران ، از بنّا و نجّار و رنگكار و آهنگر و ريختهگر بيش از سيصدوپنجاه تن بود ، غير از مهندسان و هنرمندان و مشرفان و ناظران . « 2 » مقدارى را كه سلطان عبدالمجيد بر مسجد نبوى افزوده ، 1293 متر مربع است . « 3 »
مسجد شريف نبوى پس از توسعه سلطان عبدالمجيد داراى پنج مئذنه شد .
1 - منارهء شمال غربى : نامبردار به « التشكيليه و الخشبيه » و معروف به « المجيديه » منسوب به سلطان عبدالمجيد كه در توسعه و عمارت خود آن را تجديد كرد و به سبك منارههاى آستانه ( استانبول ) با سه شُرفه بنا نمود . در
هامش
( 1 ) - اين حديث را بخارى در باب « فضل الصلاة في مسجد مكة و المدينه » شمارهء 1133 آورده است و بنگريد به صحيح مسلم بشرح النووى ، ج 9 ، ص 163
( 2 ) - نزهة الناظرين ، ص 51 - 49
( 3 ) - به تصوير در صفحهء بعد بنگريد كه توسعهء مسجد نبوى بعد از عمارت مجيدى را شرح مىدهد .