ششم : مسجد شريف نبوى در عهد عباسى ( 132 - 656 ه . / 750 - 1258 م . )
توسعه در عهد مهدى ( 158 - 169 ه . / 775 - 785 م . )
پس از عمارت و تعمير وليد بن عبدالملك ، به سال 88 - 91 ه . كه بايد آن را تنها توسعه و عمارت در عهد اموى شمرد ، مسجد سالها به همان حال باقى بود .
چون عباسيان عهدهدار امر خلافت شدند ، ابو جعفر منصور به توسعهء مسجد شريف نبوى همت گماشت ولى او پيش از آنكه دست به كارى بزند در گذشت . « 1 »
چون در سال 140 ه . به مدينهء منوره آمد ، فرمان داد براى صحن مسجد پردهاى مهيا كنند تا مردم از حرارت آفتاب در امان مانند . ولى گاه باد در پردهها مىافتاد و آنها را بر سر نمازگزاران مىانداخت ، پس پردههايى قوىتر بسته به ريسمانهايى محكمتر آوردند ؛ بدين گونه منصور نخستين كسى است كه صحن مسجد را سايه كرد . « 2 »
چون حسن بن زيد بن حسن بن علىبن ابيطالب عليه السلام در ماه رمضان سال 150 ه . بر مدينه امارت يافت ، كف مرمر پوش جلو منبر را از اطراف وسعت داد تا به ستونها ملحق ساخت . « 3 »
هامش
( 1 ) - وفاء الوفا ، ج 2 ، ص 536
( 2 ) - محمد حميده ، عمارات المسجد النبوى و توسعته عبرالتاريخ ، ص 20
( 3 ) - تاريخ ابن شبه ، ج 1 ، ص 18