وى مىشويد . اين بزرگ داشت شما ما را آزرده خاطر ساخته است و از آن بيم داريم كه بعضى از اعضاى خانواده از آن بگريزند . خواهش آن دارم كه اين ناملايمات را بر ما روا مداريد و ما را بر كارهاى خوبى كه به آن خو گرفتهايم ، يارى دهيد . » بعد از اين ديگر كسى مزاحم او نگرديد .
قضيّهى ديگر آن كه در شهر حلّه در خانهام مشغول خواندن نماز مغرب بودم . مارى آمد و زير سجادهام رفت و همان جا ماند و تا پايان نماز آسيبى به من نرساند . پس از نماز آن را كشتم . اين مطلبى است روشن براى آن كس كه خودش امثال چنين چيزها را ديده باشد يا از شخص مورد اعتمادى شنيده باشد .
آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 289
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٢٨٩