فصل 8 : آن چه ، بر اساس روايات ، هنگام گم كردن راه مىگوييم
برقى در كتاب « محاسن » در باب دعاى راه گم كرده ، به سند خود از علىّ بن ابى حمزه ، از ابو بصير ، از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود :
« هر وقت راه را گم كردى فرياد بزن : اى صالح ( يا : اى ابا صالح ) ، راه را به ما بنما . رحمت خداوند بر شما باد ! » « 1 » عبيد بن حسين زرندى مىگويد : ما در سفرى راه را گم كرديم . به يكى از هم سفران خود گفتم كه از ما دور شود و فرياد بزند . او دور شد و فرياد زد . سپس نزد ما بازگشت و گفت : آواز آهستهاى شنيدم كه مىگفت : راه سمت راست است ( يا گفت : سمت چپ ) . ما به همان گفته عمل كرديم و پس از آن كه اندك مسافتى پيموديم ، به راه رسيديم . « 2 » اين حديث را اين گونه يافته بوديم : « اى صالح » يا « اى ابا صالح » كه سهو از راوى حديث است . همچنين در اين سخن كه راه از راست يا چپ است ، شكّ از راوى است .
نيز در آن كتاب است : پدرم برايم تعريف كرد كه در سفرى در بيابان از جادّه دور افتادند . او مىگفت : پس چنين كرديم و راهنمايى شديم و شخصى كه با ما بود ، گفت : آواز آرامى به گوشم رسيد كه مىگويد : راه در طرف راست قرار دارد . اين را تنها به من گفت . من هم به مسافرين گفتم : به سمت راست حركت كنيد . مسافتى به طرف راست نپيموده بوديم كه به راه رسيديم . « 3 »
هامش
( 1 ) محاسن : 362 ؛ مكارم الأخلاق : 259 ؛ فقيه 2 : 195 .
( 2 ) محاسن : 362 .
( 3 ) همان .