تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 263

مساهمون:

ص٢٦٣
مىروند و براى رسيدن به آستانه‌ى عظمت او كمر همّت مىبندند . پس اى آقاى من ، تو بهترين ميزبان و ارزشمندترين خواسته‌ى منى . براى هر ديداركننده ارزشى قرار داده‌اى و براى هر آمده‌اى تحفه و پيش كشى دارى . پس از تو مىخواهم هديه‌ى مرا آزادىام از آتش جهنّم قرار دهى و تلاشم را بپذيرى . ( خدايا ، ) به دورىام از خاندانم ترحّم نما ؛ بدون اين كه منّتى بر تو نهاده باشم ؛ بلكه تو بر من منّت دارى كه راهى براى زيارت ولىّات برايم گشودى و فضيلت او را به من شناساندى و در شب و روزم نگه‌دارىام كردى تا به اين جا رساندى . به تو اميدوارم ؛ نااميدم مگردان و به تو دل بسته‌ام ؛ مأيوسم مكن . اين سفرم را كفّاره‌ى گناهانم قرار ده . اى مهربان‌ترين مهربانان . » « 1 » اگر مقصود مسافر از سوار شدن بر كشتى سفر زيارتى نيست ، مىتواند [ به جاى عبارت مربوط به زيارت ] هر گونه كه مناسب مقصودش است ، عبارت ديگرى بياورد .
هامش
( 1 ) بحار 76 : 255 .