اللّهمّ إنّ الشّياطين و الأشرار من الجنّ و الرّوحانيّين يروني و أنا لا أراهم و أنت تراهم و لا يصحّ أن يروك ، و قد جعلت - يا اللَّه - في مقابلة رؤيتهم لي و أنا لا أراهم رؤيتك لهم و لا يرونك ، فامنعهم بعلمك بهم و رؤيتك لهم عن أذيّتنا و بقدرتك عن تغيير ما وهبتنا من نعمتك برحمتك و عنايتك و خفّف عنهم بذلك عقاب معصيتك و أن يشغلونا عن طاعتك ، و تولّ عبورنا على هذه القناطر بأمرك و نصرك الباهر القاهر و عفوك الشّامل الغامر و إحسانك في الباطن و الظّاهر ؛ إنّك أرحم الرّاحمين و أكرم الأكرمين .
پروردگارا ، شياطين و اشرار جنّى مرا مىبينند و من آنان را نمىبينم ؛ حال آن كه تو آنان را مىبينى و روا نيست كه آنان تو را ببينند .
خدايا ، در مقابل ديدن ايشان مرا و نديدن من آنان را ، ديدنت ايشان را و نديدنشان تو را قرار دادهاى . پس به آگاهىات به ايشان و ديدنت آنان را ، آزارشان را از ما باز دار و به قدرتت آنان را از تغيير دادن نعمتهايى كه به رحمت و توجّه خاصّت به ما ارزانى داشتهاى ، باز دار و به اين وسيله ( باز داشتن آنها از تغيير نعمتت ) عذاب آنها ( جنّيان ) را - كه به خاطر معصيت تو و باز داشتن ما از اطاعت توست - سبكتر گردان و از اين كه ما را از طاعتت به چيز ديگرى سرگرم سازند و در گذشتن ما از اين پلها ، خود سرپرستى فرما ؛ به حقّ فرمان و به يارى شگفت انگيز چيرهشوندهات و عفو فراگير و فراوانت و احسان آشكار و نهانت ؛ زيرا تو مهربانترين مهربانان و گرامىترين گرامى دارندگانى .
آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 257
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٢٥٧