امّا كلماتى كه بر لولهى نقره - كه بايد از نقرهى خالص باشد - نوشته مىشود ، اين است :
« يا مشهورا في السّماوات ، يا مشهورا في الأرضين ، يا مشهورا في الدّنيا و الآخرة ، جهدت الجبابرة و الملوك على إطفاء نورك و إخماد ذكرك فأبى اللَّه إلّا أن يتمّ نورك و يبوح بذكرك
وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ *
. »
« اى كه در آسمانها نام دارى و اى كه نامت در زمينها مشهور است و اى كه نامت در دنيا و آخرت معروف است ، سركشان و حكمرانان تلاش كردند نور تو را خاموش سازند و ياد تو را از دلها بزدايند ؛ ولى خدا نخواست جز اين را كه نور تو تابنده بماند و بر خلاف خواستهى مشركان يادت جاودان باشد . » در قسمت سوم از كتاب « الواحدة » « 1 » ديدم كه مقصود از قولش : « اى مشهور در آسمانها و . . . » مولايمان ، علىّ بن ابى طالب عليه السّلام ، است و اين گفتهاش كه : « خدا نخواست جز اين را كه نورت تمام گردد » يعنى نور تو اى اسم اعظمى كه در حرز نوشتهشدهاى . « 2 » در نسخهى ديگرى ديدم كلام به گونهى ديگرى نقل شده و آن اين است :
« و تو نخواستى مگر آن كه نورت كامل گردد » . روايت اوّلى يعنى : « خدا نخواست » ، با آن كه مولا على عليه السّلام مراد از دعا ، تا آخر آن ، باشد ، شايستهتر است و مقصود من از آن چه گفتم بر همه روشن است .
هامش
( 1 ) تأليف محمّد بن حسن بن جمهور عمّى بصرى . ( ويراستار )
( 2 ) مهج الدّعوات : 89 تا 100 و نيايشهايى از سويداى دل ( ترجمهى مهج الدّعوات ) ، حرزهاى حضرت جواد الائمّة عليه السّلام . ( ويراستار )