راست در يك بار تير اندازى با يك كمان را اختراع كرد . كى خسرو پاداشهايى براى بسطام مقرّر داشت و اين نحوهى تير اندازى را به سپاهيان آموزش داد و بدين وسيله حاكمان بيگانه را از شهرها بيرون راند .
محمّد بن صالح ، هم پيمان جعفر بن سليمان ، در كتاب « نسب الخيل » در حديثى از ابن عبّاس چنين آورده است : چون حضرت اسماعيل عليه السّلام به جوانى رسيد ، خداوند كمان را به او عطا فرمود كه بدان تير مىانداخت و هر چه را نشانه مىگرفت ، تير بر آن اصابت مىكرد . « 1 » نيز حميرى در جزء اوّل كتاب « الدّلائل » از پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم نقل كرده است كه نخستين شخصى كه تير و كمان برگرفت ، پادشاهى به نام منوچهر بود .
شايسته است اسلحه را به همان هدف و منظورى كه سليمان بن داود عليهما السّلام به كار مىبرد - يعنى دفع دشمن ، آن گونه كه مايهى خشنودى خداوند باشد - به كار گرفت و اگر تير انداز اين كار را به يارى خدا و خالص براى او و در راه او انجام دهد ، همان راه راست پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم را در جنگ بدر پيش گرفته است كه در آن واقعه پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم توانست با مشتى سنگريزه به نيروى خداوند سبب ساز ، گردن كشان را به خاك ذلّت افكنده تار و مار كند . خداوند بزرگ در قرآن مىفرمايد :
وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى .
« 2 » ( آن گاه كه تير انداختى ، تو نينداختى ؛ بلكه خدا انداخت . ) علىّ بن ابراهيم بن هاشم در كتاب « المبعث و غزوات النّبي صلّى اللَّه عليه و آله و سلم » - كه در سال چهار صد نگاشته شده و از جمله كتابهايى است كه وقف كتاب خانهى خود كردهايم - چنين نقل كرده است : سپس پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم مشتى از سنگ ريزهها را برداشت و در چهرهى قريش پاشيد و فرمود : « زشت باد اين
هامش
( 1 ) نسب الخيل : 4 .
( 2 ) انفال ( 8 ) : 18 .