فصل 3 : هم راه داشتن تير و كمان و ذكر آن كس كه اين فن ( تيراندازى ) را بنا نهاد و نيز اين كه مقصود از حمل اين سلاح رضاى خداوند است
در كتاب « الرّمي بالنّشّاب » - كه قدمت زيادى دارد و مؤلّفش معلوم نيست - خواندم كه نخستين بار تيراندازى در عهد سليمان بن داود عليهما السّلام صورت گرفت .
صاحب كتاب ياد شده گفته است : سليمان عليه السّلام از خدا خواست شيوهاى به او آموزد كه با آن بتواند با دشمنان خود ، از جنّ و انس ، پيكار كند ؛ بىآنكه او را ببينند و با وى گلاويز گردند . خداوند پذيرفت و طرز ساخت تير و كمان را به او الهام فرمود .
وى مىافزايد : بعد از سليمان نبى عليه السّلام ، سلاطين همواره اين شيوه را به كار مىبستند و با يك تير هدفگيرى مىكردند تا آن كه زمان كى خسرو ، فرزند سياوش ، زمامدار همهى جهان - كه مردى خدا پرست ، بزرگ هيبت و در قلع و قمع دشمن قوى رأى و چيره دست بود - فرا رسيد . يكى از فرمان دهان ارتشى او به نام بسطام فرزند كردم ، مرزبانى دو خطّهى بزرگ ارمنستان و آذربايجان را بر عهده داشت و انبار اسلحه و پادگان نظاميانش در شهر همدان مستقر و آماده بود . همان هنگام پدر بسطام به نام كردم - كه از دلاوران و سواركاران پيش تاز و دانشمند و زبده و جنگ آزموده بود و به جز بسطام چهارده پسر ديگر داشت - چون وضع آشفتهى مملكت و چيره شدن ملوك طوايف بر سرزمينهاى مختلف را - كه به فرزندان و ياران و مرزبانانش ضربهها وارد ساختند - مشاهده كرد به فكر چارهجويى و در هم كوبيدن آنها افتاد .
مؤلّف سپس شرح داده است كه كردم پرتاب تيرهاى متعدّد به چپ و