« آيا به زيارت امام حسين عليه السّلام مىرويد ؟ عرض كرد : آرى . فرمود :
براى اين سفر زيارتى سفرهى غذايى بر مىداريد ؟ عرض كرد : آرى .
فرمود : چگونه است كه وقتى بر سر گورهاى پدران و مادرانتان مىرويد آن چنان نمىكنيد ؟ ! راوى گويد : گفتم : پس چه بخوريم ؟ فرمود : نان و شير . » « 1 » نيز در همان كتاب مىگويد : امام صادق عليه السّلام فرمود :
« شنيدهام گروهى هنگام زيارت امام حسين عليه السّلام با خود سفرهاى بر مىدارند كه در آن بزغالهى بريان شده و حلوا و مانند آنهاست ؛ امّا اگر به زيارت قبر دوستان خود بروند ، اينها را با خود بر نمىدارند ! » « 2 » مؤلّف اين كتاب ، علىّ بن موسى بن جعفر بن محمّد بن محمّد طاوس ، مىگويد :
چون راجع به غذايى كه مسافر بايد به همراه داشته باشد ، سخن گفتيم ، لازم است آداب غذا خوردن را - به اندازهاى كه به خاطر داريم و ذكرش بر ايمان ميسّر است و براساس آن چه خداوند بخشندهى خردها به ما آموخته است - متذكّر شويم . پس مىگوييم :
غذايى كه در پيش روى ما قرار مىگيرد به آسانى فراهم نمىگردد ؛ بلكه بعد از آن است كه خداى بزرگ به قدرت و حكمت و رحمت و عنايت و گزينش و خواست خود ، آسمانها ، زمينها ، درياها ، نهرها ، بارانهاى تند و ابرها را مىآفريند و فصلهاى تابستان و زمستان و بهار و پاييز را با همهى اسرار و آثارى كه در آنها نهفته است ، پديد مىآورد و بر هر يك از اين مصالح ، فرشتگانى را مىگمارد و براى تدبير و ادارهى امور مخلوقات و نظم عالم آفرينش ، پيامبران و جانشينان ايشان و مردم و فرمانروايان ، همه را به خدمت مىگيرد و نيز صنعتگران ، كشاورزان ، آهنگران و نجّاران را به فعّاليّت وامىدارد و چارپايانى را
هامش
( 1 ) فقيه 2 : 184 ؛ ثواب الأعمال : 80 ؛ بحار 101 : 140 ؛ وسايل 10 : 424 ؛ كامل الزّيارات : 129 .
( 2 ) فقيه 2 : 184 ؛ بحار 101 : 141 ؛ ثواب الأعمال : 80 ؛ كامل الزّيارات : 129 .