فصل 1 : هم راه داشتن عصاى چوب بادام تلخ در سفرها كه سبب ايمنى از خطرهاست
چند روايت از ابن بابويه رضوان اللَّه عليه را كه در كتاب « من لا يحضره الفقيه » در باب حمل العصا في السّفر ( برداشتن عصا در سفر ) نقل كرده است ، به سند خود در اين جا مىآوريم . امير الحسن عليه السّلام فرمود :
« پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم مىفرمود : هر كس به مسافرتى برود و عصاى چوب بادام تلخ هم راه داشته باشد و اين آيات را بخواند :
وَ لَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْيَنَ قالَ عَسى رَبِّي أَنْ يَهْدِيَنِي سَواءَ السَّبِيلِ
. . . تا :
وَ اللَّهُ عَلى ما نَقُولُ وَكِيلٌ
« 1 » خداى - عزّ و جلّ - او را از هر حيوان درنده و از هر دزد ستيزهگر و از گزند جانوران زهر آگين ، تا هنگام بازگشت به منزل و خاندان خود ، ايمن نگه مىدارد و هفتاد و هفت نگهبان وى را هم راهى مىكنند و برايش آمرزش مىطلبند تا آن گاه كه باز گردد و عصا را به جاى خود گذارد . » « 2 »
هامش
( 1 ) قصص ( 28 ) : 23 - 29 .
( 2 ) فقيه 2 : 176 ؛ روضة المتّقين 4 : 203 ؛ مكارم الأخلاق : 257 .