( پروردگارا ، به حقّ اين تربت و به حقّ صاحب آن و به حقّ جدّ او و پدر و مادر و برادر و فرزندان پاكيزهاش از تو مىخواهم كه آن را وسيلهى درمان از هر درد و ايمنى از هر ترس و سبب نگهدارى از هر آفت و بدى قرار دهى . ) سپس تسبيح را در گريبان پيراهن بگذارد . اگر اين كار را در بامداد انجام دهد ، پيوسته تا شب در امان خدا خواهد بود و اگر شب باشد تا صبح در پناه خداوند خواهد ماند . » « 1 » نيز در حديث ديگرى فرموده است :
« در هنگام برداشتن تربت بگو :
اللّهمّ هذه طينة قبر الحسين عليه السّلام ؛ وليّك و ابن وليّك ؛ اتّخذتها حرزا لما أخاف و ما لا أخاف .
پروردگارا ، اين تربت آرامگاه حضرت حسين عليه السّلام ، ولىّ تو و زادهى ولىّ توست . آن را جهت آسودگى و محفوظ ماندن از هر چه از آن مىترسم و آن چه [ به سبب عدم آگاهى ] از آن نمىترسم ، برداشتهام . » « 2 » همچنين به سند ديگرى چنين روايت شده است :
« اللّهمّ إنّي أخذته من قبر وليّك و ابن وليّك فاجعله لي أمنا و حرزا ممّا أخاف و ممّا لا أخاف .
پروردگارا ، اين خاك را از مرقد ولىّ تو و زادهى ولىّ تو برداشتهام ؛ پس آن را باعث حفظ و ايمنىام از زيان آن چه مىترسم و نمىترسم ، قرار ده . » روايت شده است كه هر كس از زمامدار يا شخص ديگرى مىترسد ؛ اگر از منزل خود بيرون رود و به اين كار مبادرت ورزد ، [ اين كار ] پناه او خواهد بود . « 3 »
هامش
( 1 ) فلاح السّائل : 224 .
( 2 ) تهذيب 6 : 75 .
( 3 ) مصباح الزّائر : 10 .