270 - - 16 . حسود به سرورى نمىرسد و كينهتوز ، از غصّه مىميرد و دارايى انسان خسيس را دشمنان مىخورند ، و از جاى پليد جز اندك بر نيايد .
271 - - 17 . از ترك زشتى خوددارى مكن ، حتّى اگر بدان شهره شده باشى و در بازگشت به خوبى ، بىرغبت مباش هر چند به ترك آن شهره شده باشى و مبادا كه به گناهت خوشحالى كنى كه خوشحالى به آن از ارتكابش بزرگتر است .
272 - - 18 . شرافت در فروتنى ، عزّت در تقوا ، و بىنيازى در قناعت است .
273 - - 19 . كسى با نيازخواهى از خدا بىنياز از ديگران نشد ، جز آن كه مردم نيازمند او شدند .
274 - - 20 . نصيحت بسيار ، شكّ برانگيزد .
275 - - 21 . بهترين گشايشگر كارها ، راستى و بهترين پاياندهندهء آنها ، وفاست .
276 - - 22 . عاقل را اشارتى كافى است و جاهل ، بيان روشن را نيز نمىفهمد و از سخن هر چند رسا و نيكو باشد چون خوب گوش نمىدهد سودى نبرد .
277 - - 23 . خوشبختترين مردم كسى است كه نيكى ( به مردم ) و عزم در اطاعت خدا را با هم داشته باشد .
278 - - 24 . هر چشمى در روز قيامت باز مىماند جز سه چشم : چشم بيدارى كشيده در راه خدا و چشم فروهشته از حرامهاى الهى و چشم اشكبار از ترس خدا .
نزهة الناظر وتنبيه الخاطر ( چشم تماشا ) ( فارسى ) — صفحة 145
مساهمون: الحلواني
ص١٤٥