شواليهها مانند پدر و اسقف برغش و سانچو صاحب آبله وريموندو صاحب بلازنسيا و غير ايشان نيز شركت داشتند . « 3 » مردم قونقه نزد خليفه به مراكش كس فرستادند و يارى خواستند . خليفه به پسران خود ابو على حسين والى اشبيليه و ابو الحسن على والى قرطبه نوشت كه به جنگ طليطله و طلبيره لشكر در حركت آورند . تا مگر قشتاليان را وادارند كه از محاصرهء قونقه دست بردارند .
در روز ششم شوال / آوريل 1177 ، السيد ابو الحسن على با لشكر قرطبه برفت و بر اراضى طليطله حمله كرد و كشتار و تاراج كرد و با غنايم بسيار بازگرديد .
ابو على نيز با چهار هزار سوار و چهار هزار پياده از اشبيليه به سوى شمال راند و در حوالى طلبيره قتل و غارت كرد و بسيارى از اسيران و غنايم فراچنگ آورد و تا به نذر خود وفا كند بر روى زورقى كه مردان از اشبيليه بر دوش خود آورده بودند نشست و از نهر تاجه عبور كرد .
اما اين تلاشها در رهايى قونقه از محاصرهء مسيحيان سودمند نيفتاد ، زيرا آنان در عزم خويش پاى مىفشردند و با وجود سرماى سخت و استحكام عظيم باروها محاصره نه ماه - از اواخر ژانويهء 1177 تا اواخر سپتامبر - مدت گرفت . عاقبت مسلمانان را گرسنگى از پاى درآورد و در روز بيست و يكم سپتامبر تسليم شدند . مسيحيان به شهر درآمدند و بر طبق سنتشان به زودى مسجد جامع شهر را به كليسا تبديل كردند و قونقه مركز اسقفى شد .
سقوط قونقه در خط دفاعى شمال شرقى اندلس شكستى بزرگ بود و نشان آن بود كه موحدين در دفاع از شبه جزيرهء اندلس ناتوان هستند .
فرناندوى دوم پادشاه ليون ( الببوج ) هم فرصت را براى تجاوز به اراضى اسلامى از دست نداد . و در همان سال لشكر به سوى اشبيليه برد و به اركش و شريش در جنوب اشبيليه رسيد . نيرويى از مسيحيان ، از اهالى منطقهء طلبيره هم بيرون آمده بودند . اينان مىخواستند از مسلمانان به سبب تجاوز به سرزمينشان انتقام بستانند .
موحدين آنان را در ميان گرفتند و پراكنده ساختند و هرچه اموال و چهارپايان به همراه
هامش
( 3 ) .. VIX . pac , omicednU biL , anapsE ed lareneG airotsiH anairaM