حكم ديگرى را مىجويى ؟ يا امامى بيرون از خاندان ما مىطلبى ؟ امامت از آن ابراهيم و ذرّيهء او و مؤمنانى است كه پيرو آنهايند و از آيين او روى نمىگردانند . و گفت : « و هر كه از من پيروى كند از من است [ 147 ] . »
( 1 ) اى معاويه ، تو را به خدا و پيامبرش و كتابش و ولىّ امر حكيم او از خاندان ابراهيم فرا مىخوانم . آن كس كه در برابر خدا به او اقرار كردهاى كه به عهدى كه با خداى مىبندى وفا كنى ، كه ( خود گفتى شنيديم و اطاعت كرديم . پس همانند آنان كه پس از آگاهى اختلاف كردند و پراكنده شدند مباشيد و يا مانند آن زن كه چون پنبهء خود رشت آن رشتهها از نو پنبه كرد مباشيد . تا سوگندهاى خود را وسيلهء فريب يكديگر سازيد بدين بهانه كه گروهى بيشتر از گروه ديگر است [ 148 ] . ) ماييم همان گروه كه بيشتر است . پس « مانند كسانى كه گفتند شنيديم و حال آنكه نمىشنوند مباشيد [ 149 ] . » ما متابعت كرديم و اقتدا نموديم و در ميان همهء مردم جهان اين ويژگى از آن ماست . دلهاى مؤمنان و مسلمانان هواى ما دارند . چنين است دعوت مرد مسلمان . آيا جز اينكه به خدا و كتابى كه بر ما نازل شده ايمان آوردهايم و به آيين ابراهيم اقتدا كردهايم و از آن متابعت نمودهايم كارى ديگر كردهايم كه كينهء ما به دل گرفتهاى . درود خدا باد بر ابراهيم و بر محمد ( ص ) و خاندان او .
* * * ( 2 ) معاويه در پاسخ على ( ع ) نوشت :
از معاوية بن ابى سفيان بن على بن ابى طالب ، نامهات به من رسيد در آن از ابراهيم و اسماعيل و آدم و نوح و پيامبران بسيار ياد كرده بودى . از محمد ( ص ) ياد كرده بودى و خويشاونديتان با او و منزلتتان در نزد او و حق خود . به خويشاونديت با محمد ( ص ) راضى نشده خود را به همهء پيامبران نسبت داده بودى . بدان كه محمد ( ص ) يكى از رسولان بود كه بر همهء مردم مبعوث شده بود . پيامهاى پروردگارش را رسانيد و جز اين مالك چيزى نبود . بدان كه خدا از قومى ياد كرده ميان خود با بهشت نسبتى قرار داده بودند ، از آن مىترسم كه تو نيز همانند آنها شده باشى و بدان كه خدا در كتاب خود گويد : « فرزندى نگرفته و او را در ملك شريكى نيست و به مذلت نيفتد كه به يارى محتاج شود [ 150 ] » اكنون به ما بگوى كه فضيلت خويشاوندى تو چيست ؟ و فضيلت حق تو كدام است ؟ و نام خود را در كجاى كتاب خدا يافتهاى ؟ و ملك و امامت و برترى تو در كجاى قرآن است . آرى ما به امامان و خلفايى كه پيش از ما بودند اقتدا مىكنيم و تو خود نيز به آنان اقتدا مىكردى و تو خود كسى بودى كه اختيار كرد و رضا داد و ما از شما نيستيم .
خليفهء ما امير المؤمنين عثمان بن عفان كشته شد و خدا گويد : هر كس مظلوم كشته شود ما براى ولىّ او قدرتى قرار داديم [ 151 ] » پس ما به عثمان و فرزندان او سزاوارتر هستيم . شما از روى رضايت خويش او را بر گرفتيد و خليفه ساختيد و به سخنش گوش نهاديد و فرمان برديد .
الغارات ( فارسي ) — صفحة 70
مساهمون: إبراهيم بن محمد الثقفي الكوفي
ص٧٠