[
كلمهء 90 ] آداب آموزى
داشتن نسب ويژه ، برخى از آدميان را از تحصيل دانش و ادب باز مىدارد ؛ گويا گمان مىكند كه فضيلت پدر يا يكى از نياكان ، او را در قيامت سودمند مىافتد و شايد گمان كند كه تنها كمال واقعى ، همان انتساب به پدر يا نياى فاضل است ؛ بدين روى در مجالس سعى مىكند در صدر بنشيند و از مردم هم انتظار دارد او را تعظيم كنند .
هان اى كسى كه از روى نادانى به نسب مىنازى ! * مردم همه از يك پدر و يك مادر آمدهاند
تو گمان دارى كه آنان از نقره يا * آهن يا مس يا طلا خلق شدهاند ؟ !
افتخار ، تنها براى خرد و حيا و * عفاف و ادب ثابت و منطقى است
و جوانمرد واقعى ، كسى است كه بگويد : اين منم كه امروز هستم * جوانمرد آن نيست كه بگويد پدرم چنين و چنان بود
مردم در روز قيامت با نژاد و نسب از يكديگر ممتاز نمىشوند ؛ بنابراين نسبها در آن روز ، كارساز نيست و آنان از يكديگر سراغى نمىگيرند .