[
كلمهء 56 ] فرو كوفتن
برخى از اينان گمان دارند از دانش به مرحلهاى رسيدهاند كه خداوند آنان را بر گناهان و خطاهاىشان بازخواست نمىكند و حتّى به جهت مقام والاى آنان در پيشگاه حق ، شفاعتشان را در مورد بندگانش مىپذيرد . اينان مزاياى زودگذرِ اين زندگى فُرودين را گرفته ، مىگويند : خدا ما را مىآمرزد .
اى فريبخورده ! اگر علم تو با عمل پيوند دارد و تو عمل نمىكنى ، بار گرانى از گناه را بر دوش مىكشى ، تو بهسان آن درازگوشى هستى كه بارِ كتاب با خود حمل مىكند . و اگر دانشِ تو عبارت است از شناخت خداوند ، بايد بدانى كه اساس حكمت ، خشيت الهى است و دانشوران واقعى ، بردباران و حكيمان و پروا پيشگاناند . بهدرستى كه تنها بندگانِ دانشمندِ خدا از او خشيت دارند .