شرح
( 57 ) - ادخل يدك . . . : دستت را در گريبانت كن تا سپيد بىعيب بيرون آيد .
( 58 ) - و اما الذين . . . : تمام آيه چنين است :وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ هُمْ فِيها خالِدُونَ .و اما سپيدرويان همواره در رحمت خداوند ، جاويدانند . آيهء 107 سورهء 3 ( آل عمران )
( 59 ) - و الليل . . . : سوگند به شب چون پرده افكند . سوگند به روز چون جلوهگرى آغازد .
آيههاى 2 ، 1 سورهء 92 ( ليل )
( 60 ) - و جاء . . . : شكل صحيح و كامل آيه چنين است :فَراغَ إِلى أَهْلِهِ فَجاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ .پس آهسته به سوى زنش رفت و گوسالهاى فربه [ و بريان ] آورد . آيهء 26 سورهء 51 ( ذاريات )
( 61 ) - صفراء . . . : زرد يكدست و خالص كه رنگش بينندگان را شاد مىكند . بخشى از آيهء 69 سورهء 2 ( بقره )
( 62 ) - يا امين . . . : اى امين خدا ، چه خبر شده است ؟
( 63 ) - بولاق : قصبهاى در قاهرهء مصر .
( 64 ) - متوكل : خليفهء عباسى كه از سال 232 تا 247 قمرى خلافت كرد . به رغم آنچه كه از امنيت و رفاه مردم در زمان حكومت متوكل گفته شده ، رفتار او با شيعيان و اهل ذمه ، بسيار وحشيانه بوده است . وى دستور داد تا مأمورانش به شدت از رو آوردن مردم به بارگاه حضرت امام حسين ( ع ) ممانعت به عمل آورند . آنان نيز هر كس را كه بيش از 3 بار در آنجا مىيافتند ، به زندان مىافكندند . متوكل ، هركس از آل ابو طالب را مىيافت ، دستگير مىكرد و مىكشت . سرانجام هم دستور داد تا بارگاه مقدس حضرت امام حسين ( ع ) را ويران و تبديل به كشتزار كنند . اما وى در همان سال كه آن بارگاه را ويران كرد ، هلاك شد . نيز وى فدك را از بنى فاطمه ( ع ) بگرفت . متوكل به اهل ذمه دستور داد تا براى تمايز با مسلمانان ، فوطههاى عسلىرنگ بپوشند و بر در خانهء خود ، چوبهايى قرار دهند كه پيكر شياطين بر آنها باشد . وى بحث و جدل را كه در ايام معتصم و واثق و مأمون در ميان مردم معمول بود ، ممنوع داشت و كسان را به تسليم و انقياد وادار كرد . ن . ك . محمد بن