جمله كسانى بود كه در جنگ احد و فتح شام و مصر شركت داشت . سپس در شام سكونت گزيد و از سوى معاويه به سمت قضاء دمشق منصوب شد . از وى 50 حديث درست نقل شده است .
( 41 ) - عطاء سلمى : وى از زاهدان و صوفيان بوده اما شخصيتش به درستى دانسته نيست .
( 42 ) - بشر حافى : ابو نصر بشر حافى ( 227 - 150 قمرى ) صوفى معروفى كه در بغداد مىزيست و گروهى از صوفيان را در اطراف خود گرد آورد . گويند وى در آغاز كار به لهو و لعب مشغول بود و بر اثر تذكر حضرت امام موسى بن جعفر ( ع ) متنبه شد و توبه كرد . بشر ، پاىبرهنه راه مىرفت و بدين جهت به حافى مشهور شد . حديث بسيار مىدانست ، ليك روايت نكرده است .
( 43 ) - ابراهيم بن ادهم : ابو اسحاق ابراهيم بن ادهم بلخى از بزرگان زهاد نيمهء اول قرن دوم هجرى بود . وى از بلخ به مكه رفت و مجاور گرديد . در آنجا به صحبت چند تن از اولياء مانند فضيل عياض و سفيان ثورى رسيد و سپس به شام رفت و در جنگ دريايى ضد بيزانس به شهادت رسيد .
( 44 ) - احمد بن حنبل : احمد بن حنبل ( 241 - 164 قمرى ) . او بيشتر به علم حديث متوجه بود و در راه جمع حديث ، كوفه و بصره و مكه و مدينه و شام و يمن و الجزيره را در نورديد . مدتى مصاحب امام شافعى بود و از وى كسب علم كرد . وى مؤسس مذهب حنبليه است كه اساس آن بر كتاب و حديث و سنت قرار دارد .
( 45 ) - مالك بن دينار : ابو يحيى مالك بن دينار ( متوفى 131 قمرى ) ، از محدثان بصره كه از راه كتابت قرآن گذران مىكرده است .
( 46 ) - منصور بن عمار : ابو سرى منصور مروزى از وعاظ بزرگ ( حدود اواخر قرن سوم و اوايل قرن چهارم هجرى ) بوده است .
( 47 ) - مسلمة بن دينار : آگاهى چندانى از وى يافت نشد .
( 48 ) -
يا أَيُّهَا النَّاسُ . . . *
: اصل آيه چنين است :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ