جاى آن به مؤلّفان هندى چون مير سيد هاشم ، مير ضامن ، حكيم شفايى خان و حكيم شريف خان استناد جسته است . حكيم عبد الغنى فرزند حكيم انور على مسوّدهء آن را تهيّه كرد و بلافاصله پس از تكميل كتاب در 2 - 1281 ه . / 1864 م . در مطعبهء نولكشور لكنهو به چاپ رسيد . بعدا در سال 1895 م . نيز با حاشيهء مولانا عبد الحليم در لكنهو انتشار يافت .
حمّيات قانون در مطبعهء محمّدى در 1274 ه . / 1857 م . چاپ شده بود . از آثار طبّى قابل ذكر او تعليقات على اوقات البحران و المسماة بالتبيان و تشريح فيوض جليله .
است . وى علاوه بر ضوء السراج حاشيه على السراجيه ، بر بيشتر كتابهاى درسى تعليقه نوشته است .
حكيم قاضى انور على حسينى حنفى از عالمان فاضل زمان خود بود و تحصيل خود را پيش مولانا تراب على لكنهوى و دانشمندان ديگر به تكميل رسانده بود . در طبّ افتخار شاگردى حكيم مسيح الدّوله را داشت . مدّتى طولانى در لكنهو به تدريس پرداخت و تعداد زيادى از او كسب فيض كردند و بعد از آن به جونپور رفت و مدّت مديدى در مدرسهء اماميهء حنفيه به تدريس مشغول بود . بعد از آن در عهد نوّاب شاهجهان بيگم به بوپال رفت و در آنجا مقام قضا را به او دادند . پس از مدّتى اقامت ، عازم حرمين شرفين و سپس مشرّف به حجّ بيت اللّه شد . در پايان حيات ، در وطن خود لكنهو اقامت گزيد و در همانجا در سال 1303 ه . / 1885 م . وفات يافت . عدّهاى از افراد خانوادهاش هماكنون در بوپال مقيمند . حكيم انور على در لكنهو در مطبعهء نولكشور به عنوان مصحّح نيز كار كرده بود . از شاگردانش حكيم ميرزا مظفّر حسين لكنهوى فرزند مسيح الدّوله مشهور است . 2
قانون ابن سينا ، شارحان و مترجمان آن ( فارسى ) — صفحة 125
مساهمون: ظل الرحمن
ص١٢٥