رفت و در مدرسهء حاجى امامبخش تدريس را ادامه داد و در آنجا حدود ده سال از او كسب فيض كردند . در سال 1276 ه . / 1859 م . به وطن مراجعت كرد و دست بيعت به مولانا عبد الوالى رزّاقى قادرى ( متوفّى 1279 ه . / 1861 م . ) داد .
در سال 1277 ه . / 1860 م . به حيدرآباد رفت و مورد احترام فراوان قرار گرفت .
در مدرسهء نظاميّه به استادى منصوب شد . در 1279 ه . / 1862 م . سعادت حج بيت اللّه نصيب او گشت و در جمادى الثّانى 1283 ه . / 1866 م . به وطن بازگشت و بعد از يك سال دوباره به حيدرآباد رفت و در آنجا در 46 سالگى در روز دوشنبه 29 شعبان 1285 ه . / 1868 م . آفتاب عمرش غروب كرد . تاريخ وفات « عالم با عمل نمود قضا » است . در حيدرآباد در پايين مزار شاه يوسف قادرى به خاك سپرده شد . او شاگردان بسيارى داشت كه بيشترشان صاحب تأليف هستند .
تعداد تأليفات مولانا عبد الحليم 25 جلد است . علاوه بر آن چهار كتاب ناتمام دارد .
حلّ نفيسى را فرزند گرامىاش مولانا ابو الحسنات عبد الحى فرنگى محلّى به نام تكمله لحلّ نفيسى به پايان رسانده است . چاپ اوّل اين شرح در مطبعهء نظامى كانپور در 1288 ه . / 1871 م . و چاپ دوم در مطبعهء نولكشور لكنهو در 1302 ه . / 1885 م .
به چاپ رسيده است . در سال 1343 ه . / 1924 م . نيز تجديد چاپ شده است . 2
1
حكيم انور على
حمّيات قانون و انوار الحواشى
حكيم مولوى انور على همان گونه كه تحقيق دربارهء حميّات قانون در شمار شارحان قانون ابن سينا قرار گرفت ، افتخار نوشتن شرح تلخيص قانون موجز القانون نيز نصيب وى شد . در سال 1280 ه . / 1863 م . بر موجز حاشيهاى نوشت به نام انوار الحواشى . او اين حواشى را به دستور استادش ميرزا على حسن خان مسيح الدّوله نگاشته است و در جاى